|
onderdeel van
Vakantiehuis |
Eliza Was Here Griekenland
 | Finikia's Place <b>Een applausje waard</b> Het is helaas alweer mijn laatste avond in Santorini. De tijd vliegt! Ik heb nog nooit zoveel foto’s gemaakt. Het is hier echt zo mooi. Vanavond sluit ik mijn onvergetelijke vakantie af met een heerlijk diner op het sfeervolle terras van mijn hotel. Theodore, eigenaar van het hotel en tevens chef-kok van het restaurant, heeft me zojuist een heerlijk Grieks gerecht geserveerd. “Kali orexi”, oftewel “smakelijk”! Dat gaat zeker lukken. Het ziet er verrukkelijk uit. Theodore vraagt me of alles naar wens is. Niet alleen nu is alles naar wens, maar tijdens mijn hele verblijf in dit hotel is alles naar wens geweest. Er verschijnt een trotse glimlach op zijn gezicht. Mijn kamer was comfortabel en het uitzicht vanaf mijn terras was betoverend. Nu ik hier op dit gezellige terras zit, ben ik wederom getuigen van een prachtig uitzicht. Terwijl ik een smakelijk hapje neem, geniet ik van de zon die langzaam in zee verdwijnt. In de verte hoor ik mensen klappen. Dit uitzic |
 | Hotel Civitas <b>Strand en stad om de hoek</b> Ik heb me vandaag in het doolhof van Rethymnon gewaagd. Ieder steegje brengt me weer op een ander mooi plekje. Leuke winkels, gezellige tavernas, prachtige huizen met traditionele balkonnetjes, ik kom het allemaal tegen. Terwijl ik weer één van de vele steegjes uitloop, zie ik het brede zandstrand van Rethymnon voor me liggen en hoor ik het zachte geruis van de golven die het strand op rollen. Na al het geslenter heb ik zin gekregen in een groot glas fris. Toevallig zie ik een stukje verder op een indrukwekkend gebouw liggen met een terras. Het hotel ziet er luxe en gezellig uit. Terwijl ik een mooi plekje uitzoek op het terras, kijk ik nog eens goed om me heen. Het is hier echt schitterend! Zo te zien is het ook het enige hotel aan de boulevard. Dat zie je niet vaak! Ik loop, nadat ik mijn drankje opgedronken heb, het hotel binnen en regel een kamer. Ik ruil de rust een keer in voor wat meer drukte. Vanaf hier kan ik echt alle kanten op. Het is lekker |
 | Erissos Pavilion "Leven op een tijdsschema moet je thuis al, in dit hotel kom je om te genieten", aldus de eigenaar van Erissos Palace. En daarmee heeft hij niets teveel gezegd. Alles mag hier en niks moet. Als je in een willekeurig ander hotel eens lekker wilt uitslapen na een avondje uit, kun je het ontbijt meestal wel op je buik schrijven. In dit schitterende hotel is een laat ontbijtje geen enkel probleem en maken Makis en zijn Finse vrouw met veel plezier nog een fijne maaltijd voor je klaar. Het hotel heeft maar 11 kamers, dus bij het zwembad is het heerlijk rustig en kun je volop genieten van de zon, een frisse duik en het onvergetelijke uitzicht. Ik geef toe dat het knap moeilijk is om van je stretcher af te komen als je hier eenmaal zit, maar een tochtje door het prachtige Kefaloniaanse landschap is echt een must. De druipsteengrotten zijn zo groot als concertzalen, de meren zijn oneindig diep en het groen van de naaldbomen die alleen hier groeien, steekt prachtig af tegen de helblauwe kleur van de zee. |
 | Leeda's Village “Als je genoemd bent naar de Griekse god van de wijn, zit genieten in je genen”, aldus Dionysios. En het leuke is dat Dionysios zijn passie voor het goede leven maar al te graag deelt met zijn gasten. Tijdens mijn vakantie in Leeda’s Village heb ik dan ook elke dag opnieuw van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat genoten. Ik begon m’n dag steevast met een wandeling door de duizend jaar oude olijfboomgaarden rond het huis. Op het terrein van wel 12.000 m2 zijn hier en daar picknickbanken en ligbedden te vinden waar je het gevoel hebt dat het landgoed helemaal van jou is. ‘s Middags zocht ik verkoeling van de hete middagzon in het fantastische zwembad. Af en toe kwam Dionysios langs met een schaaltje olijven van eigen land, en vroeg of alles wel naar wens was. Tsja, ik wist werkelijk niet wat ik nog zou kunnen wensen. Ik wilde niets anders dan lekker loom op m’n stretcher liggen en me heerlijk in de watten laten leggen. En dat kan nergens beter dan in Leeda’s Village, waar je de ideale comb |
 | Galini Villas “Nu ben je vast helemaal galini, Eliza!” Ik lig heerlijk te relaxen in een fijne deckchair aan het zwembad. De Griekse betekenis van Galini is rust en balans. En na een paar dagen in Galini Villas van René en zijn Griekse vrouw Ntia heb ik die rust helemaal te pakken. Ik kijk uit over de Ionische Zee, geniet van de stilte die alleen wordt verstoord door het ruisen van de wind door de olijfbomen en droom weer weg. De vader van Ntia was hier lang geleden boer, het mooiste stukje land mochten René en Ntia uitzoeken om er hun droom te verwezelijken. De bouw van autenthieke uit natuursteen opgetrokken villa's. En die droom is uitgekomen. Ver weg van de massa, in deze stille vallei in het noorden van Zakynthos, staan inmiddels drie aanééngeschakelde schitterende villa’s die worden omgeven door geurige bloemen, oude olijfbomen en een prachtige wijngaard. En één van die villa’s is deze week van mij. Gisteren kreeg ik een ontspannende massage die Ntia voor me geregeld had en van |
 | Monodentri Villas Al na een weekje op Lefkas is dit charmante Griekse eiland één van mijn favoriete vakantiebestemmingen geworden. Ik heb idyllische folkloristische bergdorpjes ontdekt, met mijn gezicht in de zon heb ik op de gezellige terrasjes van de hoofdstad Lefkada genoten van Griekse specialiteiten en ademloos heb ik op de woeste klippen gestaan die loodrecht uit de zee opreizen. Maar er is nog zoveel meer te zien! Toch nog maar een weekje blijven dus. En daar heb ik de ideale plek voor gevonden: de villas van Monodentri. Panagiotis Skliros, een echte Griek met een hart van goud, is apetrots op zijn werk. En met recht, want in een prachtig en groen berglandschap dat gesierd wordt door fruitbomen en olijven, heeft hij een van de fijnste en rustigste oorden gecreëerd waar ik ooit ben geweest. Na en dag rondtoeren op het eiland of een lome stranddag op een van de vele witte stranden was het heerlijk thuiskomen op het landgoed. Mijn eigen villa, op traditionele wijze gebouwd van hout en natuursteen, een zwe |
 | Archontiko Koutsis Al op de eerste dag van mijn verblijf voelde ik dat er iets anders dan anders was. De drie villa’s van Archontiko Koutsis hadden iets bijzonders. Alsof deze pas gebouwde villa’s een veel ouder verleden hadden. Eigenaar Kostas begon te glimmen toen ik hem voorzichtig vroeg het verhaal achter de villa’s. En begon vol trots te vertellen over zijn levenswerk. Eeuwenlang al is het land in handen van de familie van Kostas. Als kleine jongen kwam hij er vaak op bezoek bij zijn overgrootvader. Tot de aardbeving van ’53, toen honderden huizen op het eiland onherstelbaar werden verwoest. Zo ook het bezit van Kostas’ familie: niets was er over. Decennialang lag het landgoed er verlaten bij. Toen Kostas enkele jaren geleden de kans kreeg om luxe vakantieverblijf op te starten, hoefde hij niet lang na te denken. Op het landgoed van zijn voorvaderen heeft hij drie villa’s gebouwd, precies zoals hij zich kon herinneren uit zijn kinderjaren. Met alle mogelijke moderne voorzieningen, maar de details zijn allemaa |
 | Anatolia Houses Als herboren... Als ik net op mijn mountainbike stap voor mijn tocht naar Eftalou hoor ik iemand mijn naam roepen. Ik kijk om en zie Michalis, de eigenaar van Anatolia Houses, een heerlijk relaxed plekje op 100 meter van het strand waar ik nu al een week verblijf. ‘Hey Eliza!’, roept hij lachend, ‘ben je al klaar voor je warmwateravontuur?’ Ik schiet in de lach. Hij heeft het onthouden! Gisteravond zat ik gezellig met Michalis te eten in zijn taverna aan Molivos-Beach toen het gesprek ineens kwam op de hotsprings van Eftalou. Ik vertelde hem dat ik gek ben op kuren en oude badhuizen. ‘Dan moet je daar beslist heen!’, riep hij direct. Strak plan, dacht ik vanmorgen. Ik stap af en geef hem een hand. ‘Je komt toch zeker wel je ervaringen vertellen vanavond?, vraagt hij. ‘Ik heb al met eten op je gerekend!’ Zo’n aanbod sla ik natuurlijk niet af... Als ik even later weer op de fiets zit, merk ik pas hoe groen en glooiend Lesbos is. Het is flink doortrappen, maar gelukkig mag ik straks lekk |
 | Ellotis Villas Bij Michalis en zijn Ellotis Villas vergeet je dat je op een eiland bent. Want wie wil er naar zee, als je je eigen zwembad hebt? Zo heb ik de eerste keer dat ik bij Michalis verbleef dan ook maar weinig van Kreta gezien. Iedere ochtend nam ik het me voor: vandaag gaat het echt gebeuren, vandaag ga ik op ontdekking op het eiland. Dat bleek nog niet zo makkelijk. Iedere ochtend begon ik met een ontbijtje buiten; in de stralende ochtendzon met een kopje verse Griekse koffie. Opgewarmd door de hete zomerzon kon ik vervolgens ik de verleiding niet weerstaan om even een frisse duik in het zwembad te nemen. Een dutje op een stretcher, nog maar eens een duik en... Dan was het zo alweer tijd voor het diner. Na vijf dagen heb ik het opgegeven. Het prachtige uitzicht, daar heb ik uitgebreid genoten. Maar leuke authentieke dorpjes in de omgeving, stranden, stadjes en ruige natuur: ik heb er weinig van gezien. Je begrijpt, er zit maar één ding op: ik moet maar weer eens terug. Om wat te ondernemen in plaats v |
 | Grantzaos Villas De zuidkant van Zakynthos is het meest bezochte gebied van het eiland. Met name in de zomermaanden vind je er volle terrassen en drukbevolkte stranden. Niet direct mijn favoriete vakantiebestemming, dacht ik na een dag in het bekende stadje Laganas. Maar even ten westen van Laganas stuitte ik op een heel andere kant van het eiland: Agios Sostis. Vier eeuwen geleden zorgde Moeder Natuur voor opschudding op Zakynthos: door een aardbeving brak een stukje eiland af, waardoor even ten westen van Laganas een nieuwe eilandje ontstond. De kleine kustplaats Agios Sostis dankt haar naam aan dit ‘nieuwe’ eiland, dat sinds haar ontstaan onbewoond gebleven is. Agios Sostis is de ideale uitvalsbasis voor mensen zoals ik. Mensen die niet willen kiezen, maar op vakantie alles willen: de gezelligheid van de Griekse gastvrijheid en de schoonheid en rust van de natuur. Tijdens mijn verblijf in de Grantzaos Villas vond ik wat ik had gezocht. In deze idyllische omgeving vol olijfboomgaarden en wilde bloemen, kun je bijna |
 | La Sapienza De zweetdruppeltjes lopen langs mijn gezicht. Wat een hitte! Gelukkig ben ik bijna bij het hotelletje waar ik verblijf. Nog een klein stukje lopen. Eenmaal aangekomen pak ik snel mijn zwemspullen bij elkaar en zoek verkoeling in het zwembad. Heerlijk! Na een paar uurtjes rondslenteren in Methoni heb ik dat wel verdiend. Tijdens het zwemmen, geniet ik van het zeezicht. In de verte zie ik Methoni liggen, het stadje waar ik vanochtend was. Het is een gezellig, pittoresk dorpje. Ik ben naar het kasteel van Methoni geweest en heb heel wat prachtige fotos gemaakt van het uitzicht. Vanavond ga ik weer aan het knusse barretje naast het zwembad zitten. Gisteren was het heel gezellig, alleen had ik net de mooie zonsondergang gemist. Maar ik krijg gelukkig vanavond weer een kans. Dat wordt een betoverend plaatje, de zon die zich als het ware onderdompelt in zee! |
 | Katalagari Suites Dichtbij het beroemde paleis van Knossos ligt het kleine plaatsje Katalagari. Tijdens een eerder bezoek aan Kreta was ik daar al eens geweest en heb ik er mogen aanschouwen (en proeven!) hoe de traditionele raki wordt gemaakt. Kortgeleden kreeg ik de kans Katalagari beter te leren kennen. Mijn vriend Manos wilde me graag voorstellen aan Athina, de trotse eigenares van de Katalagari Country Suites. Athina ontving ons allerhartelijkst en begon meteen met een uitgebreide rondleiding van haar ‘paleisje’. In onverstaanbaar Grieks (gelukkig had ik Manos bij me!) vertelde ze honderduit. De helft heb ik niet meegekregen, maar voor bepaalde dingen heb je geen taal nodig om ze te begrijpen. De heerlijke maaltijden, met puur natuurlijke ingrediënten die Athina ons voorzette bijvoorbeeld. De sfeervol ingerichte suites, het heerlijke zwembad, de prachtige natuur in de omgeving. Maar waar je echt stil van wordt (zelfs Athina was sprakeloos!), is het uitzicht. De beroemde Imeri Kilada vallei, door de Kretenzers we |
 | Mezzao Appartement Doe je ogen dicht. Het lijkt stil, maar dan begin je het te horen. Het zachte geruis van de golven. Een vogel ver weg. Haal nu diep adem. Geniet van de frisse zeelucht, gecombineerd met zoete bloemengeuren. En als je dan je ogen weer geopend hebt en gewend bent aan de felle zon, verbaas je dan over het eindeloze uitzicht over zee. Het blijft lastig, in woorden vangen wat Mezzao nu zo speciaal maakt. De kleinschaligheid is erg prettig. Het zorgt ervoor dat gastheer Vasso alle tijd en aandacht voor zijn gasten heeft. Meteen bij aankomst word je hartelijk ontvangen in het kleine roze huisje dat dienst doet als receptie. De schoonheid van het omliggende landschap vind je terug in je studio: het blauw van de lucht en de zee, de warme kleuren van bloemen, de zon die ervoor zorgt dat alles baadt in schitterend licht. Iedere ochtend brengt Vasso zijn gasten een overheerlijk ontbijt, met vrijwel uitsluitend huisgemaakte producten. Warm brood, homemade cake en dampende sterke koffie. Wat een begin van de dag! Maa |
 | Vrachos Villas Eén met de natuur Als ik op Kreta ben, staat een ontmoeting met Manos, mijn lieve Griekse gids, standaard op mijn ‘to do’-lijstje. Als ik hem niet heb gezien, is mijn vakantie niet compleet. Omdat Manos het eiland op zijn duimpje kent, heeft hij mij al veel bijzondere plekjes laten zien. Zijn nieuwste ontdekking is Vrachos Villas in de provincie Agios Vasilios Lampis. Dit paradijsje ligt boven op één van de heuvels die het plaatsje Agia Paraskevi omringen. Ik ben gek op de natuur en besluit het er flink van te nemen deze vakantie. Op mijn eerste ochtend zet ik vroeg mijn wekker, neem snel een luchtig ontbijtje, laat mijn villa voor wat het is en begin de dag met een lange, stevige wandeling in de omgeving. De vogels beginnen langzaam te ontwaken en ik neem uitgebreid de tijd om naar hun vrolijke getjilp te luisteren. Ik zie de eerste zonnestralen doorbreken, geniet van het uitzicht en snuif de geur van de natuur op. Nu weet ik precies wat ze bedoelen met de opmerking ‘je één |
 | Mira Resort Maisonettes Een Griekse filosoof beweerde ooit dat je het paradijs niet zomaar vindt, maar dat je ernaar moet zoeken en het moet ontdekken. Een wijs advies dat ik tijdens mijn reizen altijd ter harte heb genomen en dat me al veel hemelse vakanties heeft opgeleverd. Zo vond ik ook Mira Resort Maisonettes op Lefkas, een paradijselijk verblijf waar ik een weekje doorbracht. Al had ik bij deze ontdekking wel een beetje hulp gehad van mijn vriend Yannis. Op die warme zomeravond stond Yannis erop dat we toch nog even een wijntje zouden drinken. Ik was al best moe van de lange wandeling die we hadden gemaakt, maar Yannis was niet te houden. Het lijkt wel of hij bij het vallen van de avond pas echt tot leven komt. Hij stelde voor om langs te gaan bij Romina, de eigenaresse en gastvrouw van Mira Resort Maisonettes. We waren nu toch vlakbij. Even later ploften we, net op tijd voor de zonsondergang, neer op Romina’s schitterende zonneterras. Het enorme zwembad, een glaasje in de hand en de Ionische zee aan mijn voeten: dit was d |
 | Ryalos Villas Een uitnodiging van mijn goede vriend, George, om een weekje van de Griekse zon te genieten sla ik natuurlijk niet af. Hij heeft niet lang geleden vijf prachtige villas geopend in het dorpje Verga, vlakbij Kalamata stad. Hij is architect en heeft dat zeker laten blijken tijdens het inrichten van zijn villas. Niet alleen de villas zelf zijn mooi, de omgeving is ook adembenemend! Bij aankomst valt de barbecuehoek mij meteen op. Naast het gebruik van prachtig natuursteen heeft hij de hoek opgefleurd met de kleur roze! Erg gedurfd! Tijdens een kleine rondleiding door mijn villa vertelt George me trots dat hij de traditionele elementen heeft willen behouden. Er is veel gewerkt met natuursteen en hout. Toch wilde hij ook wat anders, vandaar dat hij in iedere villa een ander fel kleurtje gebruikt heeft. Typisch George! Ik vind het erg vrolijk en fris staan! Dit is ook de bedoeling, want George vindt dat je verblijfplaats een belangrijk onderdeel is tijdens je vakantie. Het moet je een goed gevoel geven. Het |
 | Birds Bay Een uniek plekje Blieb! Op mijn gsm komt een berichtje van mijn vriendin Saskia binnen. Ze bracht mij vorige week naar Schiphol voor mijn reis naar Lesbos. ‘Wél foto’s schieten, hoor!’, riep ze nog. Ze moest eens weten! Op mijn camera staan inmiddels heel wat plaatjes van kleine uiltjes, Spaanse musjes en tal van andere vogels. Geen toeval, want twee keer per jaar vindt op dit groene eiland een enorme vogeltrek plaats. Ik vind het allemaal heel bijzonder om dit mee te maken en begrijp nu waarom Lesbos ook wel de ‘beste bird watch-locatie van Europa’ wordt genoemd... Ook Spyros en zijn twee dochters weten dat. Enthousiast vertellen ze mij dat dat zij maar één naam voor hun huisjes konden bedenken: ‘Birds Bay Seaside Houses’. Ik vind het een gouden vondst! Als ik ’s middags in de zon op mijn balkonnetje zit, geniet ik volop van het uitzicht. Ik zie de bloemen prachtig in bloei staan en hoor op de achtergrond het ruisen van de zee. Meer heb je toch niet nodig? De huisjes liggen |
 | Fundana Villas Eigenaar Spyros zorgt er hoogstpersoonlijk voor dat het je aan niets ontbreekt tijdens je verblijf in een van de authentieke studio's of appartementen in zijn 17e-eeuwse Venetiaanse landhuis. Eigenlijk hoeft hij daar maar weinig voor te doen daar zo gelegen op een heuvel omringd door natuurschoon. Het is dan ook heel verleidelijk om dagenlang te dobberen in het zwembad met uitzicht over de vallei of te genieten van de rust en stilte in de omliggende tuinen. Vier dagen na aankomst bij zijn authentieke landhuis had ik nog niets van het eiland gezien. Dat kon zo niet langer, aldus Spyros, en hij nam me mee voor een uitgebreide wandeltocht door het bergachtige landschap in de omgeving van zijn grote trots. Al wandelend vertelt hij verhalen van lang vervlogen tijden en weet ie precies waar je moet zijn voor de meest adembenemende uitzichten over de vele mooie baaien van het eiland. Wil je Corfu echt leren kennen, ga dan met Spyros op pad en laat je verrassen door de vele verborgen juweeltjes van het eiland. |
 | White River Cottages Eindelijk was ik op Kreta! Ik had echt zin om mijn goede vriend Vengelis weer te zien. Ik kende hem nog uit Heraklion en was hem een paar jaar uit het oog verloren. Vol trots vertelde hij dat zijn White River Cottages, huisjes in het dorpje Makris Gialos waar hij jarenlang aan had gewerkt, eindelijk waren afgekomen. En dat vond ik natuurlijk een bezoekje waard! Vengelis’ cottages zijn gelegen op een heuvel van een vallei, tussen olijfgaarden, dennen- en johannesbroodbomen. Het ziet er werkelijk prachtig uit! Alle dertien huisjes zijn uniek en soms gedeeltelijk gebouwd in de rotsen. Ze worden gescheiden door veel bloemen, planten en trappetjes, waardoor je het gevoel hebt er alleen te zijn. Na een frisse duik in het zwembad vertelde Vengelis me over de huisjes die oorspronkelijk werden bewoond door de lokale olijvenplukkers. En hoe hij er zeven jaar over had gedaan om van de ruïnes romantische cottages te maken. Nog steeds verkoopt Vengelis’ vriendin Iris er flessen olijfolie, op traditionele wijze |
 | Ktima Kares Even dacht ik dat ik verkeerd gereden was, zo stil was het via de onverharde weg naar Ktima Kares. Aan de stilte kwam al gauw einde toen ik uitbundig werd begroet door Emmanouil Kampinis, eigenaar van dit prachtige resort(je). Voorzien van een ouzo begon Monoli (voor intimi) te vertellen. Over hoe trots hij is op zijn familie en zijn Ktima Kares wat midden in de natuur ligt met een adembenemend uitzicht op de bergen en in de verte op zee. Dat hij daarom niet alleen prachtige gastenverblijven heeft gecreëerd, maar ook een Griekse taveerne en een bijzonder fraai gelegen villa (met privé zwembad) om al zijn gasten te laten genieten van de ondergaande Griekse zon maakte Ktima Kares voor mij compleet. Ik kan alleen nog maar zeggen ervaar en geniet! |
 | Eliathos Geluk bestaat echt Al een paar dagen overheerst bij mij een gevoel van geluk. Niet alleen omdat ik weer op mijn favoriete Kreta ben, maar vooral omdat ik vandaag terug ga naar een bijzonder en voor mij zo bekend dorpje: Archanes. Hier heb ik twee jaar geleden een geweldige tijd gehad en veel nieuwe vriendschappen gesloten. Zou er veel zijn veranderd? Als ik door de smalle straatjes van het dorpje loop, hoor ik achter mij ineens iemand mijn naam roepen. Ik draai me om en even later krijg ik een warme omhelzing van Stravos. Hij runt hier een taverna en ik herinner me direct de heerlijke Mousaka waarmee hij mij tijdens mijn vorige verblijf vaak verraste. Hij vraagt waar ik logeer. ‘In Eliathos’, roep ik enthousiast. ‘Een super complex met een schitterend uitzicht op jouw dorp!’. Daar is niets aan gelogen. In Eliathos Residence Houses is alles aanwezig voor een onbezorgde en ontspannen vakantie. De omgeving waarin het complex ligt, is prachtig en straalt veel rust uit. De huisjes, met de groene en bru |
 | Roggia Farm Handen uit de mouwen Mijn vriendin kijkt mij verbaasd aan als ik vertel over mijn laatste vakantie-avontuur op een boerderij op Corfu. ‘Jij tussen de boeren en beesten?’, vraagt ze lachend. Als ik haar als bewijs mijn foto’s laat zien, krijg ik direct heimwee... Nog geen week geleden was ik op Roggia Farm en zat ik op de veranda gezellig te kletsen met Nikos, de eigenaar van deze agro-tourismus. Zijn grote liefde voor dieren, bomen en planten is indrukwekkend. Ik heb veel bewondering voor hem en zijn moeder Lina, want zij weten op een bijzondere manier de gasten te betrekken bij hun leven op deze farm. ‘Organic farming is voor ons een lifestyle’, legt Nikos uit. Om dit duidelijk te maken, neemt hij mij mee naar zijn erf waar vele olijf- en fruitbomen staan en tal van producten op biologische wijze worden verbouwd. Enthousiast, maar ook trots, vertelt hij mij alles over de gewassen en zijn dieren. Nikos en Lina zijn erg gastvrij en het leuke is dat je als gast gewoon een handje mee mag helpen. N |
 | Pirgos of Hamalevri Heaven in ‘Eleven’ Dit wordt een bijzonder weekje! Met zes vrienden ben ik op weg naar Kreta. Ze hebben wel hun eisen: ‘We willen iets ouds, nieuws én bijzonders. Verras ons!’. Ik weet het direct. We gaan naar Villa Pirgros of Hamalevri: een voormalige wachters toren, waar ik al eens heb gelogeerd en mijn ogen uitkeek. Dat doen mijn vrienden ook als wij tegen de avond arriveren bij de prachtig gerenoveerde toren. De sierlijke lantaarns aan de gevels zorgen met hun zachtgele lichtjes voor een extra romantisch tintje. Als we voor de toren staan, verdelen we de kamers en lopen mijn vrienden nieuwsgierig ieder naar hun eigen studio en bewonderen zij in stilte al het moois. De originele stenen muren die de oudheid van de toren benadrukken, de handgemaakte meubels en de sfeervolle decoraties zijn een lust voor het oog. Alles is in volledige harmonie. De volgende ochtend is al net zo verrassend als we de bijzondere architectuur van de toren zien, de steile trappetjes, de stenen veranda’s met bloemen |
 | Nea Kidonia Heb je ook wel eens het gevoel dat je er écht even tussenuit moet? Onlangs had ik last van een dipje en dan helpt voor mij maar één medicijn; m'n koffers pakken en een zonnig oord opzoeken! Ik liet mijn oog vallen op Lesbos en boekte direct een appartement bij Neo Kidonea in het gelijknamige plaatsje. Van een eerder bezoek aan Lesbos wist ik dat ik in deze omgeving echt tot rust zou komen. En die rust bleek precies wat ik nodig had! Met mijn huurauto maakte ik iedere dag een andere tocht over het eiland. Met de ramen open en de wind door m’n haren genoot ik van alles wat ik onderweg tegenkwam. Ik reed langs de enorme baaien waar de bergen en bossen afgewisseld werden door verrassende dorpjes. Ik voelde me eindelijk weer zo vrij als een vogel en helemaal in mijn element! Als ik aan het eind van de dag mijn auto dan weer parkeerde bij mijn appartement liep ik standaard nog even naar zee om de laatste zonnestralen van de dag op te vangen. Daar werd dan ook direct m’n eetlust opgewekt door d |
 | Hotel Porto Loutro Het kleinste stipje op de kaart van Kreta is Loutro. Auto’s zijn in Loutro nog nooit gesignaleerd en dat komt door het simpele feit dat er gewoon geen wegen zijn. Als een soort oase ligt het dorpje uitgestrekt langs een baai met vanuit elk raam wel een klein puntje zeezicht. Een normaal mens komt met de ferry of de watertaxi maar de echte diehards komen lopen. ‘s Ochtends neem je de ferry als start om de rest van het eiland te verkennen en ’s avonds komen alle ‘bewoners’ weer thuis in hun eigen dorp en genieten daar van een maaltijd in één van de veertien taverna’s en restaurants aan de waterkant. En de inwoners van Loutro zeggen dat je minstens één keer echt vroeg op moet staan om de zon op te zien komen en het dorp prachtig verlicht wordt (maarja, ik kon het ook niet opbrengen). |
 | Palagio di Orio Het paleis van Angelo Toen ik over Palagio di Orio hoorde, klonk het als een sprookje waar ik dolgraag in wilde verblijven. Maar: eerst zien, dan geloven, dus reis ik af (met open dak!) naar het eeuwenoude paleis aan zee. Ik heb nog nooit mijn eigen landhuis gehad, bedenk ik me als ik over Lefkas rijd langs het oneindige groen van (palm)bomen, bloemen en vergezichten. De wind wappert door mijn haar, de zon schijnt en al gauw waan ik mezelf als prinses in mijn eigen privé palagio. In de 17e eeuw komt edelman Angelo Orio, een Venetiaanse soldaat en bekend en gerespecteerd advocaat, vanuit Italië naar Lefkas. Het is 1760 en hij wil zich hier gaan settelen. Het duurt niet lang of de man heeft aanzien en wordt minister-president. Hij bouwt er zijn lievelingsplek: een fort om zich terug te trekken, een paleis dat de sfeer en omgeving van Venetië en Lefkas ademt. Hij bouwt Palagio di Orio. Je ziet het al van verre liggen: trots prijkt Palagio di Orio bovenop de heuvel, uitkijkend over de bergen van |
 | Niforos Appartement Het uitzicht is er buitengewoon, de zonsondergang is onvergetelijk en je wordt bij Niforos omarmd door de Kefaloniaanse traditie en gastvrijheid. Nestoras nam me mee om het schitterende (kiezel)strand van Petani te bekijken en tijdens de afdaling kwamen we langs de appartementen en het restaurantje van Gerasimos en Maria. Na een verfrissende duik in het kristalheldere water van de Ionische Zee, besloten we boven een hapje te eten en de magistrale zonsondergang die Nestoras mij beloofde, af te wachten. Dat echte liefde door de maag gaat, dat wisten we wel, maar het werd hier weer eens bevestigd. De heerlijke Griekse gerechten van Gerasimos en Maria, de warme zon op onze gezichten en het uitzicht… Onbetaalbaar. Na een frisse salade, de heerlijke verse vis en een koud biertje, konden Nestoras en ik bijna niet anders dan het aanbod van Maria om te blijven overnachten aan te nemen. Veel hebben we van ons appartementje niet gezien. Binnen 10 minuten zaten we alweer buiten op ons ruime balkon. Nestoras had namel |
 | Stalachto Country Maisonnettes Het was een hele klim, maar toen mijn vriend George en ik eenmaal bovenop de heuvel bij Kanóni stonden en ik een blik wierp op het verbluffende uitzicht, was ik mijn vermoeide benen meteen vergeten. Beneden was het mysterieuze muizeneiland te zien en het schilderachtige witte kerkje van het kloostereilandje Vlachérna dat we die morgen hadden bezocht. Na een uitgebreide picknick besloten we terug te wandelen naar de auto en direct door te rijden Stalachto Country Maisonnettes. Na de inspanning van die middag konden we wel een frisse duik in het heerlijke zwembad van Stalachto gebruiken! De rest van de middag lagen we op het grote grasveld naast het zwembad. In stilte te turen naar de strakblauwe lucht en de omliggende heuvels. Toen de zon eenmaal onder was en we wel genoeg gedut hadden, was het tijd voor een uitgebreide barbecue. George had zó ruim ingekocht dat iedereen die maar wilde, zo aan kon schuiven. Geheel volgens Griekse traditie, dus! En zo werd het bijzonder gezellig en behoorlijk l |
 | Cape Kitries Iedereen weet dat de beste olijven uit Kalamata komen. Dat wil ik natuurlijk zelf ondervinden! Daarom breng ik vandaag een bezoekje bij olijfmaker Papadimitriou. Ik heb ondertussen al heel wat overheerlijke olijfolie en tapenades geproefd. Je moet wel goed opletten, want de verschillen zijn nauwelijks te proeven. Terwijl ik vrolijk verder smikkel brengt eigenaar Costas me mee terug in de tijd. Hij weet echt veel te vertellen over de geschiedenis van zijn producten. Ik merk dat dit echt zijn passie is. Na een uurtje olijfgeschiedenis loopt Costas met me mee naar mijn auto. Nadat ik hem bedankt heb voor de heerlijke proeverij, vraagt hij me of ik al weet waar ik die nacht zal verblijven. Eigenlijk niet! Ik leef van dag tot dag! Tot mijn verbazing vertelt hij me dat hij ook de eigenaar is van een appartement niet ver hier vandaan. Ik ben meer dan welkom! Zon aanbod sla ik niet af! Niet veel later sta ik voor het appartement. Terwijl ik op mijn gemak het ruime appartement verken valt mijn mond open. |
 | Traditional Cave Houses Oia Ik heb zojuist mijn rugzak uit de auto gehaald en heb een plekje in de schaduw opgezocht. Het is wederom een warme dag. Ik sta te wachten op Maria, de eigenaresse van de Cave Houses. Samen zullen we naar mijn huisje lopen. Dit prachtige dorpje is namelijk grotendeels autovrij. Zwaaiend komt er een jonge vrouw op me af en begroet me vrolijk. Het is Maria. Terwijl we door een wirwar van steegjes lopen vertelt Maria me uitgebreid de geschiedenis van dit unieke plaatsje. Ondertussen zie ik vele historische gebouwen en huisjes aan me voorbij komen. Het lijkt wel of ze hier in een sprookjesbos van de Efteling wonen! Plotseling blijft Maria staan en zegt dat we er zijn. Voor me ligt een schattig huisje. Binnen aangekomen stromen de “ah’s” en “oh’s” als een waterval uit mijn mond. Wat is het knus en gezellig ingericht! Maria lacht en zegt dat elke keer weer te horen. Ik vind dat de inrichting precies is zoals die bij dit soort huisjes zou moeten zijn. Het is echt een uniek logeeradresje! Het allermooist |
 | Aresti Villas Ik hoef de deur niet meer uit! Ik logeer een paar nachtjes in Aresti Villas en het ontbreekt werkelijk aan niets. Naast een prachtige, traditioneel ingerichte villa, is er een goed restaurant en zelfs een mini supermarkt met allerlei lekkernijen. Ik begin elke dag met een lekker vers ontbijtje in mijn eigen, fleurige tuin en om wakker te worden maak ik een frisse duik in mijn eigen privé zwembad. Eigenlijk kan mijn dag al niet meer niet meer stuk. Terwijl ik gisteren van de mini supermarkt terugliep naar mijn villa viel mijn oog op een kleine boerderij. Toch eens even een kijkje nemen. Wat leuk, er lopen hier allemaal dieren rond! Meteen pak ik wat brood uit mijn boodschappentas. De geiten hebben het gezien en komen nieuwsgierig naar me toe gelopen. Het duurt niet lang of ook de kippen, schapen en ganzen zijn van het verse brood aan het smikkelen. Ik ben zo enthousiast met voederen bezig, dat ik te laat opmerk dat het brood op is. Terug naar het supermarktje dus. Ik wil mijn lekkere ontbijtje niet over |
 | Gentillini Retreat Ik ontmoette Helen Gentillini toen ik temidden van de zonovergoten wijngaarden van haar familie een proeverij bijwoonde. De wijnen van de Gentillini’s zijn een begrip op Kefalonia en ik had het plan opgevat een paar flesjes mee te nemen voor de rest van mijn vakantie. Onder het genot van een frisse rosé raakten we aan de praat en vertelde Helen vol trots over het landgoed Gentillini, dat al sinds 1770 in het bezit is van haar familie. Ik zag het meteen voor me: de olijfbomen, de cipressen, het kasteel, het zwembad, de rust, de ruimte… Ik aarzelde dan ook geen seconde toen ze me uitnodigde om er te gaan kijken. Toen we na een tochtje langs schitterende vergezichten aankwamen bij het Gentillini Retreat, zag ik meteen dat ze geen woord teveel had gezegd. De uitgesproken geuren van de natuur en de absolute stilte waren overweldigend. Toen Helen vroeg of ik een paar dagen wilde blijven, bedacht ik me geen moment. Ja, natuurlijk wilde ik dat! Op het terras voor mijn kamer proostten we even later in de av |
 | Villa Elia Ik vertrek hier nooit meer Wauw! Ik kan het bijna niet geloven en ben helemaal happy nu ik hier in eigen persoon in Villa Eliá op Corfu zit. De hele bouw van deze schitterende villa heb ik verleden jaar op de voet gevolgd in het tv-programma ‘Ik vertrek’. Bij het zien van de tv-beelden zei ik direct tegen mijn vriendin: ‘Daar ga ik absoluut een keer heen!’ En nu zit ik hier. Volop te genieten van de gastvrijheid van de eigenaren Hennie en Karin, die het aandurfden het hectische leven in Nederland achter zich te laten en hier opnieuw te beginnen. Samen met hun fantastische kinderen Kiki en Kasper besloten zij te verhuizen naar dit prachtige eiland, waar zij ooit zo verliefd op werden. Ik was al verliefd op Corfu, maar mijn verblijf in Villa Eliá zorgt eerlijk gezegd wel voor wat extra kriebels in mijn buik. Wat is het hier mooi! De villa is werkelijk een plaatje en ligt er in de zon schitterend bij. Tijdens mijn ontdekkingstocht door de villa herken ik de traditionele Corfiotische stijl m |
 | Ermones Villas Ik was die avond naar het strandje van Ermones gekomen voor de zonsondergang. De zon zakte inmiddels langzaam weg achter de woeste rotsformaties en net toen ik wilde opstaan om een hotel voor de nacht te zoeken, werd ik opgeschrikt door een vriendelijke stem. Wist je dat koning Odysseus tijdens zijn avontuurlijke reis op dit strand aanspoelde? De Griek vroeg of hij naast me mocht komen zitten en stelde zich voor als Lefteris Pappas. Vol liefde begon Lefteris te vertellen over Corfu, zijn leven en over zijn familie. Ik wist toen nog niet dat ik hen dezelfde avond al zou ontmoeten. Lefteris bleek namelijk de trotse eigenaar én verhuurder te zijn van Ermones Villas, de mooie huizen die hij me aanwees op de heuvel. Wat een geluk! Nog geen uur later zat ik met zijn vrouw Nina en zijn zoons George en Spyros op het terras van mijn eigen appartement en ik voelde me een beetje als Odysseus: ook ik was hier tijdens mijn reis zomaar aangespoeld. Heel toevallig was ik terecht gekomen op een fantastische en |
 | Lotza's Studios Ik was eigenlijk van plan om maar één dagje op het eiland Santorini te blijven... Vanuit Kreta had ik een dagtrip geboekt om de voormalige vulkaan te bezoeken en ik zou dezelfde avond nog terug gaan. Maar toen ik Santorini vanaf de boot zag liggen, begon ik al te twijfelen. De rotsachtige wanden van de krater staken loodrecht uit zee omhoog en bovenop de kraterwand lag een lang lint van glinsterende witte huizen en kerkjes met blauwe daken. Wat een schitterend gezicht! Misschien was een dagje toch niet genoeg... Op aanraden van de vriendelijke schipper boekte ik een studio bij Lotzas Studios op één van de meest historische plekjes van het schilderachtige stadje Finikia. Hij vertelde me dat vroeger het woord "Lotza" in het Italiaans het centrale verzamelpunt van het dorp betekende. Een interessante, mooie plek dus. Lotza's studio's zijn ook zeker interessant en mooi! De familie die al tweehonderd jaar eigenaar is van dit charmante verblijf was bijzonder gastvrij en bood me |
 | Notos Hotel Ik zit met Giorgo, de eigenaar van Notos, in het zonnetje op mijn balkon. Ik heb hem gisteren verteld dat ik wil gaan hiken. Zelf heeft hij ook wat hikes gedaan en wilde daarom graag langskomen om me wat tips en mooie routes te geven. Wat kan die man enthousiast vertellen zeg. Hij vindt de hike naar het Viros ravijn de moeite waard. Gelukkig heb ik stevige wandelschoenen bij me. Nadat ik besloten heb dat ik de Vigos-route ga doen, vraag ik Giorgo of hij toevallig brandweerman is. Er staat namelijk een enorme brandweerwagen voor het hotel en er hangen een aantal brandweerpakken bij de receptie. Hij vertelt wederom enthousiast dat hij brandweerman is bij de lokale vrijwilligerbrandweer, een geweldig beroep. Niks geeft een beter gevoel dan mensen helpen en het mensen naar hun zin maken. Dan heeft hij de juiste beroepen gekozen. Deze man heeft gewoon al zijn passies bij de hand. Zijn gezin, een eigen hotel, een mooie hike-omgeving en een brandweerwagen. |
 | Villa Anta Ik zou hier eigenlijk wel willen wonen. Mooi weer, vriendelijke mensen en genoeg te zien en te beleven. Ik ben al een weekje op Kreta en ik vind dat mijn vrienden eens met eigen ogen moeten zien hoe mooi het hier is. Ik verblijf in Villa Anta, een ruime, authentieke villa met alles erop en eraan. Er is nog genoeg plek voor logés. Dus heb ik vier vrienden van me uitgenodigd en ik verwacht ze elk moment. Ik ben al vroeg naar de markt in Rethymnon gegaan en heb wat typische Griekse lekkernijen en flesjes wijn ingeslagen. Terwijl ik bezig ben met het maken van een frisse salade hoor ik een bekende stem achter me. Zo jij hebt het hier goed bekeken! Het is Sven, een goede vriend van me. Achter hem komen één voor één de rest van mijn vrienden binnen. Ik maak een sprongetje van blijdschap. Het is zo fijn dat ik de komende dagen deze prachtige villa ga delen met de liefste mensen die ik ken! Ik hoor vele ohhs en ahhs terwijl ik hen enthousiast rondleid door de 400 jaar oude |
 | Villa de Loulia In misschien wel het kleinste dorp van Corfu, Peroulades, was ik laatst te gast in Villa de Loulia. Tweehonderd jaar staat ze er al, deze mooie roodgekleurde villa. Nadat ze het erfde van haar grootouders, besloot Loukia een paar jaar geleden om er een hotel van te maken. Maar niet te groot, niet te toeristisch: een plek waar je je thuis voelt komen bij gastvrouw Loukia. En ik kan wel zeggen dat ze daar goed in is geslaagd. Niet alleen door de inrichting – veel antiek, mooie houten vloeren- maar ook door de uitzonderlijke gastvrijheid van Loukia en haar familie. Op een dag, toen ik net even een frisse duik in het zwembad had genomen, kwam Loukia vragen wat ik wel en niet lustte. D'r moeder was namelijk gekomen en zou die avond een traditionele maaltijd bereiden. Of ik soms aan wilde schuiven. Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen, en zo zat ik dezelfde avond nog met ze in de tuin te eten. Alsof ik ver van huis, thuisgekomen was. |
 | Villa Theresa Je komt er bijna niet onderuit als je op Corfu je vakantie doorbrengt: ouzo, de anijs brandewijn die in de traditionele ‘ouzeri’ steevast geserveerd wordt met allerlei kleine hapjes. Toen ik aankwam bij de taverne van de broers Andreas en Nikatsas Garnelis aan het strand, werd ik dan ook op traditionele Griekse wijze met dit heerlijk zoete drankje ontvangen. En het was meteen gezellig. Een beetje wiebelig wandelden Andreas en ik even later de heuvel op die deel uitmaakte van het landgoed van zijn familie. Hij zou me naar het appartementje brengen dat ik voor die week had gehuurd in zijn Villa Theresa. Eenmaal boven trof ik een paradijs aan dat al mijn verwachtingen overtrof. Ver weg van alles, heerlijk rustig en omgeven door groen, lag daar de prachtige villa. Na een frisse duik in het zwembad genoot ik de rest van de avond van het schitterende uitzicht. Turend over de baai, met in de verte Albanië, bedacht ik dat het lijstje van alle spannende dingen die ik op het eiland zou gaan doen, nog best ev |
 | Sea View Castle Ken je dat? Dat je langzaam uit dromenland ontwaakt en zodra je bewustzijn volledig is teruggekeerd, je meteen je ogen opendoet om te kijken of het wel echt waar is? Vervolgens haal je opgelucht adem en ga je ongestoord verder met waar je mee bezig was: genieten. De zon prikt zachtjes op je huid, een zacht zeebriesje zorgt voor verkoeling en je hoeft nergens naartoe. Dit heerlijke gevoel overspoelde mij regelmatig tijdens mijn verblijf in het Sea View Castle op Zakynthos. Eerst daal je een uitdagend stijl weggetje af en vervolgens betreed je een oase van rust, steil tegen de rotsen aangebouwd. De naam zegt niets teveel: het Sea View Castle heeft een magistraal uitzicht. In de verte kun je de Peloponnesos zien liggen, die s avonds met haar schitterende lichtjes en schouwspel vormt waar je, als je niet oplet, uren naar blijft kijken. s Ochtends neem je het pad van 150 meter vanaf het Sirocco appartement naar beneden en neem je een verfrissende duik in zee. Vervolgens laat je een heerlijk uitgebreid ontbi |
 | Pavezzo Country Retreat Kostas, mijn gids op het Griekse Lefkas, is een ouderwetse romanticus. Tijdens mijn vakantie op het eiland voeren we met zijn bootje naar de meest stille witte strandjes en nam hij me mee naar de zogenaamde ‘liefdesklippen’. Van deze steile krijtrotsen zou de dichteres Sappho zich volgens de legende uit liefdesverdriet naar beneden hebben gestort. Kostas vertelde me ook over de meest romantische plek die hij ooit had gezien. En zo belandde ik in het traditionele Pavezzo Country Retreat in het bergdorpje Katouna. Fijne ontbijtjes op het terras uitkijkend over het groene dal met eeuwe oude olijfgaarden, heerlijke massages en lome middagjes bij het zwembad, steeds als ik er aan terug denk, begin ik pardoes te glimlachen. Of het nou de flesjes wijn waren onder de fonkelende sterrenhemel of de droomloze nachten in mijn romantische hemelbed? Misschien was het wel mijn eigen stenen huisje dat was ingericht met gevoel voor detail, traditie en een vleugje nostalgie? Ik weet het niet. Maar Kostas, de oude Griekse |
 | Boschetto Villas Landelijke luxe ‘Welkom op het mooiste plekje van Zakynthos. Als je hier eenmaal bent geweest, wil je nooit meer weg’. Met dit warme welkom heeft Pepos, van wie ik de sleutel van mijn villa krijg, direct mijn nieuwsgierigheid gewekt en hart gestolen. Datzelfde geldt voor Boschetto Village, een uitgestrekt en bosrijk gebied waar de schitterende villa’s van Pepos liggen. De villa’s zijn allemaal gebouwd van natuursteen, hout en ijzer. Het oogt heel landelijk maar toch ook erg gemoedelijk. Ik bewonder de hoge bruine luiken naast de grote ramen en de felrode plantjes in de terracottapot bij mijn voordeur. Erg uitnodigend! Als ik de villa binnenstap, dringt het pas écht tot me door: dit is inderdaad heel mooi... Drie dagen lang geniet ik volop van alle luxe in en rond mijn villa. Ik kom heerlijk tot rust. De vierde dag trek ik erop uit om de omgeving te verkennen. Die is ruig en erg bergachtig maar daar heeft mijn auto gelukkig geen moeite mee. Ineens zie ik in een glimp het bordje ‘Porto Roxa S |
 | Kioussi Villas Midden tussen de olijfbomen Ik ben gisteren aangekomen bij Kioussi villas en sindsdien vraag ik me af waar de bijzondere namen en van Villa Evi en Villa Athina vandaan komen... Ik kan mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen, nu wil ik het weten ook! Ik ga op zoek naar Denoula Kioussi, de eigenaresse van deze 3 prachtige villa’s die midden tussen de olijfbomen liggen. Ik vind haar druk aan het werk bij één van de villas. Ze kijkt op en schenkt mij haar liefste glimlach. Het is haar handelsmerk, zo heb ik ontdekt. Deze hartelijke en kleurrijke dame lacht het leven tegemoet. Als ik mijn vraag over Evi en Athina stel, lacht ze opnieuw. ‘Dat zijn mijn lieve dochters. Ik heb ze verteld over je komst en ze willen je graag ontmoeten!’ Leuk, ik heb nog geen plannen voor vanavond dus ik nodig Denoula uit om vanavond met haar dochters naar mijn villa te komen. “En dan drinken we samen een wijntje op je komst”, vult ze me aan met haar warme stem. Als we ’s avonds met z’n viertjes op het s |
 | Musicians Round House Mijn eerste pianoles kreeg ik van Kostas, een excentrieke muzikant en eigenaar van Musicians Round House en Castello op Corfu. Ik had gehoord dat Kostas op zijn terrein een prachtige molen en kasteel had gerenoveerd en er een verblijf van had gemaakt voor iedereen die net als hij, houdt van rust, ruimte én muziek. Ik besloot de molen voor een weekje te huren. Toen ik voor het eerst het terrein opliep, trof ik midden in een olijfboomgaard een charmant rond huis dat was opgetrokken in natuursteen en daarachter een schattig kasteel. De contouren van de vroegere molen waren er nog duidelijk in te herkennen. Rondom lag een sfeervol, schaduwrijk terras met uitzicht op de vallei en uit de molen klonk de schitterende pianomuziek van Kostas. Ik wist meteen dat ik op een bijzondere plek terecht gekomen was. De molen was van binnen net een klein museum en zelden heb ik me ergens zo welkom gevoeld als bij Kostas. Hij hing speciaal voor mij een hangmat op en gaf me die week regelmatig een pianolesje op de vleugel |
 | Anastasia Mijn gids Kostas nodigde me uit voor een boottochtje langs de kust van zijn geliefde eiland en daar hoefde ik natuurlijk geen seconde over na te denken. Een dagje op zee klonk me als muziek in de oren! Toen ik aan boord ging van zijn zeilbootje in de haven van Nidri, had Kostas de rosé al koud gezet en een picknickmand gevuld met allerlei lekkere hapjes. We hadden de trossen nog niet losgegooid of we passeerden een viertal natuurstenen huizen die tegen de groene heuvel waren aangebouwd. Vóór deze huizen bevond zich een groot zwembad en een terras met parasols en tafeltjes waar men zichtbaar genoot van de zon, een glaasje en het uitzicht. Dezelfde avond nog zaten we zelf op dit mooie terras. Want nieuwsgierig als ik ben, had ik Kostas meteen het hemd van het lijf gevraagd over dit verblijf. Hij bleek de appartementen van Anastasia Village niet alleen te kennen, maar ook de eigenaar Dimitris, die ons die avond zeer hartelijk ontving. Nadat we met Dimitris geproost hadden op het goede Griekse le |
 | Levant Hotel Mijn vriend George weet me iedere keer te verrassen als hij me meeneemt naar de leukste plekjes op het eiland Corfu. Eén daarvan is toch zeker de ‘Keizers Troon’. Een uitzichtpunt genoemd naar Keizer Wilhelm II die het de mooiste plek op aarde vond (en geloof me, die man heeft wel wat gezien van de wereld!). Na een forse wandeling gingen George en ik vlakbij deze bijzondere plek even wat drinken bij een hotel. Wow, ik was meteen onder de indruk: niet alleen heb je hier vrijwel hetzelfde uitzicht als bij de Keizers Troon, het is een op en top romantisch stekje midden in de natuur. George kende de eigenaar en zodoende kreeg ik de kans om eens rustig rond te kijken in dit kleine paradijsje. Overal dezelfde gemoedelijke en rustgevende sfeer, in de kamers, in het restaurant. Maar het mooiste moest nog komen. Genietend van een heerlijk glaasje wijn op een ligstoel bij het zwembad maakte het voor mij compleet. Zelden heb ik zo’n schitterende zonsondergang gezien… |
 | Pantheon Villas Mijn vriendin Simone was er al geweest en kwam met zulke enthousiaste verhalen thuis, dat het bij mij ook begon te kriebelen. Het intieme en rustige verblijf Pantheon, aan de westkust van Lefkas, was haar zo goed bevallen dat ze er maar niet over uitgepraat raakte. Zoals je wellicht weet, ben ik altijd wel in voor een nieuwe ontdekking en ik besloot het regenachtige Nederland maar meteen te verruilen voor een weekje zon, zee en strand op dit prachtige eiland. En ik moet zeggen: ze had absoluut gelijk. Door de hogere ligging van de Pantheon appartementen en villa’s was het uitzicht op zee werkelijk fenomenaal. Er was een fijn zwembad voor een verfrissende duik en een gezellig terras voor koude drankjes. Overdag was ik voornamelijk op pad om het eiland te ontdekken of hard aan het werk om een lekker kleurtje te krijgen op een van de mooie stranden. Maar elke avond kwam ik op tijd terug voor de zonsondergang. Want die was bij mijn eigen huisje toch het mooist. |
 | Kommeno Villas Na een achtdaagse vakantie het gevoel hebben dat je wekenlang bent weggeweest? Het kan! Het overkwam mij nadat ik op bezoek geweest was bij mijn vriend Spyros op het schiereiland Kommeno van Corfu. Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet al teveel van: Kommeno staat met name bekend om z´n stranden. En een week lang strand leek me nou niet het recept voor een gevarieerde vakantie. Op de eerste dag kwam Spyros me bij het ontbijt uitleggen wat ik allemaal zou kunnen doen in de omgeving. Luisterend naar zijn verhaal, genietend van de verse koffie, de warme broodjes en het onwaarschijnlijk mooie uitzicht vanaf mijn balkon, moest ik toegeven dat ik het mis had gehad. Want alhoewel je door het wijdse uitzicht, de rust en de ruimte het gevoel hebt dat je mijlenver verwijderd bent van de bewoonde wereld, vind je vlakbij Kommeno het beste van Corfu binnen handbereik. Nadat ik in een week tijd nog niet een kwart van de dingen beleefd en bekeken had waar Spyros me over had verteld, wist ik het zeker: naar Kommeno kom |
 | Eleonas Na een weekje strand op Kreta had ik wel weer zin in wat avontuur. Mijn vriend Manos regelde een bungalow voor me, prachtig gelegen bij het meer van Zaros. Na een prachtige rit met mijn huurauto kwam ik aan op het landgoed van Vangelis en Manolis Saridakis. Het eerste dat me opviel toen ik uitstapte, was de geur van de natuur: heerlijk! Na een frisse duik in het zwembad liet ik me nog fijn even opdrogen op een stretcher in de zon. Het was nog vroeg dus ik besloot die middag nog naar het nabijgelegen meertje te wandelen om vervolgens neer te strijken op het eerste terras dat ik tegenkwam. Wat een schitterende omgeving! Na een vers visje in een restaurant aan het water besloot ik terug te gaan en vroeg onder de wol te kruipen. Op mijn terras schonk ik onder de sterrenhemel nog een slaapmutsje voor mezelf in en ik droomde over alle avonturen die ik hier nog zou beleven. De spectaculaire kloof van Rouvas stond voor morgen op het programma. Ik kon niet wachten tot het zover was.. |
 | Kamaria Villas Nederlandse luxe in Griekenland Vrijheid, blijheid. Perfect! En dat allemaal op het mooie Griekse Peloponnesos. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Ook niet van de gezelligheid en luxe die het Nederlandse stel Marjan en Co mij brengen in ‘hun’ Kamaria Villas. De omgeving is prachtig. Om mij heen zie ik veel groen, olijfbomen en fleurige bloemen en het strand en de zee zijn op nog geen 400 meter lopen van mijn villa. Dus iedere dag ben ik daar wel eventjes te vinden. Maar het liefst blijf ik toch bij mijn villa, die luxe, ruim en comfortabel is ingericht en met haar blauw geverfde ramen zo heerlijk Grieks aandoet. Ik vind bij de villa immers alles wat ik nodig heb. Vooral lekker veel rust! Het ene moment nestel ik mij op mijn ruime balkon om eindelijk dat nieuwe boek eens uit te lezen en het volgende moment trek ik een baantje in het enorme zwembad. Om mij vervolgens op het zonneterras op een lekker ligbed met een verkoelend drankje in mijn hand op te laten drogen door de warme zon. Wat wil een mens nog |
 | Odyssey Villas Nestoras is gek op zijn eiland, hij weet er alles van en kan er uren over vertellen. Echt toevallig was het dus niet dat ik hem op Kefalonia trof in het gezelschap van een aantal Britse onderzoekers die druk bezig waren om de geschiedenis te herschrijven. Nestoras was wel toe aan een kleine pauze en wilde me er maar wat graag over vertellen. Zijn Britse vrienden probeerden te bewijzen dat dit prachtige eiland in een ver verleden uit twee eilanden bestond. Het huis van de Griekse held Odysseus zou niet op het nabijgelegen eilandje Ithaka hebben gestaan, maar hier op het westelijke deel van Kefalonia! Waar ik precies naar moest zoeken wist ik niet, maar ik besloot te helpen en op zoek te gaan naar nieuw bewijs. Geheel onverwacht stuitte ik tijdens mijn tocht op een fantastische plek met een schitterend zwembad, een gezellige taverne en een fenomenaal uitzicht op zee. Dat moest ik natuurlijk verder onderzoeken… Een hartelijke Griekse familie ontving me met open armen. Toen ik me eenmaal op het terras had ge& |
 | Volidiera Guesthouse Nog geen dertig was Savvas, en hij had het al helemaal voor elkaar. Een leuk huis middenin Athene, een snelle auto, goede baan: alles waar hij als kleine Kefaloniaanse jongen van droomde was werkelijkheid geworden. Maar er ontbrak iets, iets waar hij de vinger niet op kon leggen. Tijdens een korte vakantie thuis wist hij het meteen. Hij miste Kefalonia: zijn eigen eiland. Het landgoed Volidiera, waar Savvas als kind zo vaak geweest was, dat zou de plek worden waar zijn nieuwe leven vorm zou krijgen. Hier plukte hij vroeger samen met zijn ouders de olijven, hier was hij het gelukkigst geweest. Samen met zijn zus startte Savvas zijn nieuwe avontuur: Guesthouse Volidiera. Een kleinschalig guesthouse, zodat ook de gasten het gevoel van thuis optimaal ervaren. De zes kamers zijn luxe en met liefde ingericht, modern maar met behoud van de traditionele stijl van het eiland. Rust is er in overvloed, met in de weide omgeving niet veel meer dan een oneindig uitzicht en honderden olijfbomen. Ik vind het knap hoe goed |
 | Revera Villas Appartement Op het uiterste puntje in de zuidwesthoek van Zakynthos staat sinds jaar en dag een vuurtoren. Monumentaal en metershoog, zorgt ze voor een veilige bootreis en een rustige nacht. Al zolang als Giota het zich kan herinneren. En dat is al een tijdje, want Giota is geboren en getogen op het eiland. Zes jaar geleden kocht ze een stuk land op steenworp van haar geliefde vuurtoren en besloot daar haar eigen paradijs te maken. Het kostte me geen moeite haar te begrijpen: wat een schitterende locatie! Bij toeval was ik bij de villa’s van Giota beland. Na een avond vol gezelligheid in één van de taverna’s van Laganas vond ik het hoog tijd voor een flinke wandeling. Tegen lunchtijd kwam ik aan in het pittoreske plaatsje Keri. Eén van Zakynthos’ mooiste dorpjes, omgeven door olijfboomgaarden en met schitterend uitzicht op zee. “Het is hier veel mooier dan in Laganas! Hier wil ik blijven!”, dacht ik meteen. De plaatselijke postbode wist wel een plek voor mij: de Revera Villa’s van Giota, net |
 | Revera Villas Hotel Op het uiterste puntje in de zuidwesthoek van Zakynthos staat sinds jaar en dag een vuurtoren. Monumentaal en metershoog, zorgt ze voor een veilige bootreis en een rustige nacht. Al zolang als Giota het zich kan herinneren. En dat is al een tijdje, want Giota is geboren en getogen op het eiland. Zes jaar geleden kocht ze een stuk land op steenworp van haar geliefde vuurtoren en besloot daar haar eigen paradijs te maken. Het kostte me geen moeite haar te begrijpen: wat een schitterende locatie! Bij toeval was ik bij de villa’s van Giota beland. Na een avond vol gezelligheid in één van de taverna’s van Laganas vond ik het hoog tijd voor een flinke wandeling. Tegen lunchtijd kwam ik aan in het pittoreske plaatsje Keri. Eén van Zakynthos’ mooiste dorpjes, omgeven door olijfboomgaarden en met schitterend uitzicht op zee. “Het is hier veel mooier dan in Laganas! Hier wil ik blijven!”, dacht ik meteen. De plaatselijke postbode wist wel een plek voor mij: de Revera Villa’s van Giota, net |
 | Kissamos Windmills Op het uiterste westpunt van Kreta, ver weg van drukte en toerisme, vond Georgos de ideale plek om optimaal te genieten van het Griekse leven. Min of meer verborgen langs de kust van Kissamos, omgeven door olijfbomen en op 150 meter van het strand maakte hij met vier typisch Kretenzische windmolens zijn dromen waar. Nadat hij appartementen in de molens had gemaakt en een schitterend zwembad erbij had laten aanleggen, wist hij dat z’n hart voorgoed verpand was aan de molens. Maar meer nog dan bij zijn molens ligt Georgos’ hart bij het water. Gelukkig maar dat Georgos graag zijn passie met je deelt: met zijn vissersbootje neemt ‘ie je mee en laat je de mooiste baaien en rotsformaties zien. En als je wilt, kun je ’s avonds smullen van de door Georgos vers gevangen vis. Dat de Grieken gastvrij waren, dat wist ik al, maar door de gulheid en het hart van goud van Georgos heb ik Kreta pas echt leren kennen! |
 | Calergi Residence Op vakantie kom je snel terecht op plekken waar veel andere toeristen zijn. Maar eigenlijk vind ik het veel avontuurlijker om me in het plaatselijke alledaagse leven te mengen en van het geijkte pad af te wijken. Dan pas leer je het land écht kennen. Dat Mevrouw Calergi haar hotelappartementen op Kreta begon, was precies om deze reden: om haar gasten het échte Kreta te laten proeven. Midden in het charmante dorpje Atsipopoulo, naast een mooi kerkje en een oud Venetiaans huis uit de 17e eeuw, staan de tien appartementen en studios die Mevrouw Calergi samen met haar vriendin runt. Ze zijn er trots op en genieten er met volle teugen van, dat merkte ik meteen al toen ik hen voor het eerst ontmoette. De knusse binnenplaats staat vol bomen en prachtige bloemen en in het midden is er een fijn zwembad dat s avonds sfeervol wordt verlicht. De vaste bewoonster van de binnenplaats, de huisschildpad Holly, kwam tijdens mijn verblijf elke middag gezellig bedelen om stukjes watermeloen. Wat ik vooral zo bij |
 | Enagron Prikkelende zintuigen Ken je dat? Dat door bepaalde geluiden, kleuren of geuren ineens al je zintuigen worden geprikkeld? Je ogen, oren, neus, smaak en niet te vergeten je gevoel? Een onvergetelijke ervaring toch?! Het is precies wat mij overkwam toen ik logeerde in Enargon. Vorige week ben ik hier aangekomen en de rit erheen vond ik alleen al adembenemend. De villa ligt heel idyllisch onder in een klein dal bij Axos, aan de voet van de machtige berg Psiloritis. In de buurt zie je veel ravijnen, grotten en ook de bronnen van Mylopotamos, de rivier waarnaar deze regio is vernoemd. Als natuurliefhebber voel ik mij hier direct thuis. Dit is pure schoonheid, ongerept en ver weg van de toeristische drukte. Niet alleen de omgeving maakt mijn verblijf hier bijzonder. Yiannis en Fani, de eigenaren van Enargon, doen ook een flinke duit in het zakje. Het zijn échte natuurmensen en hun gastvrijheid is geweldig. Ze hebben een bijzondere lijfspreuk, die zij graag met mij en de andere gasten willen delen: ‘Vier |
 | Ramni House Soms wil ik even helemaal niets aan mijn hoofd. De beste manier om aan alles te ontsnappen is voor mij een lekkere strandwandeling. Tijdens mijn verblijf op Santorini had ik zo’n moment en ben ik naar Baxedes beach gereden. Op mijn blote voeten liep ik uren door het zwarte lavazand tot ik ineens een smalle trap naar boven zag. Nieuwsgierig als ik ben, liep ik naar boven. Eenmaal boven stond ik voor een schitterende stenen villa. De villa bleek van dezelfde familie als de Lotza studio’s waar ik eerder deze week ben geweest. Wat een toeval! De eigenaar had me blijkbaar de trap op zien klimmen en liep me al tegemoet. Hij herkende me meteen en nodigde me uit om in de heerlijke loungebank te komen genieten van een verse jus d’orange. Hij vertelde me dat ze net klaar waren met bouwen en dat ze deze villa gaan verhuren als drie individuele appartementen. Een ideale locatie om de rest van de week door te brengen! Dat heb ik dan ook gedaan. Elke dag weer genoot ik van het comfort van het appartement en het pr |
 | Aresti Mountain Villas Tegen het einde van mijn vakantie op Zakynthos stuitte ik eigenlijk per ongeluk op het Aresti Mountain Resort van de familie Stamaris. Ik had die ochtend gesnorkeld bij een van de rotsbaaien van het eiland en was daarna in een restaurantje een hapje gaan eten. Ik had mijn drankje nog niet besteld of Fenia Stamaris kwam naast me zitten. Zij bleek eigenares te zijn van een groot landgoed verderop en wist me bovendien te vertellen dat zij niet alleen haar land zelf bewerkte, maar er ook een paar luxe villa’s verhuurde. En daar had ik natuurlijk wel oren naar! Ik mocht mee en kreeg van Fenia meteen een rondleiding. Als je op haar gigantische landgoed rondwandelt zie je meteen de liefde die de familie heeft voor het eiland. De oude boerderij is in originele staat hersteld en de villa’s, die ieder een eigen tuin en zwembad hebben, zijn opgetrokken volgens de lokale architectuur. De rode aarde is vruchtbaar, olijven, wijnstokken en fruitbomen groeien volop en het land geurt heerlijk naar thijm en salie. Wat een |
 | Adrakos Appartement Tijdens een mooie rit met mijn auto over het eiland Kreta kwam ik laatst terecht in het plaatsje Elounda. Het was een warme dag, en ik was dan ook blij dat ik op het terras van de taverna even kon schuilen onder een eeuwenoude olijfboom. Al gauw raakte ik - met handen en voeten - aan de praat met één van de aanwezige locals, genaamd Kostis, die zich afvroeg hoe ik in hemelsnaam in deze traditionele Taverna in Elounda beland was. En dus vertelde ik hem over mijn passie voor Kreta. Dat ik er geregeld terugkom, om mijn vrienden op te zoeken, om te genieten van de vrijwel altijd aanwezige zon, van cultuur en strand, maar bovenal: van de natuur. En zo was ik in Elounda terechtgekomen. Want het landschap rondom dit kleine en gezellige dorpje is van een adembenemende schoonheid, met oneindige uitzichten en eindeloos glooiende zeegezichten. "Als dat zo is" zei Kostis, "dan weet ik dé plek voor jou!". Twee telefoontjes en een korte rit later zat ik op het terras van Adrakos apparte |
 | Xi-Beach Villas Tijdens een strandwandeling op Xi Beach, een prachtig strand in Zuid-West Kefalonia, viel mijn oog op twee vrijstaande pastelkleurige villa’s die oplichtten in de zon. Nieuwsgierig als ik ben, besloot ik er even te gaan kijken. Toevallig stond de eigenaresse net buiten haar tuin te verzorgen. Ik liep op haar af en toen we ons aan elkaar voorstelden was er meteen die klik die je soms hebt met mensen die je leert kennen. Misschien dat het kwam omdat ze ook Eliza heet en ze net zo’n levensgenieter is als ik? Op Ammos en Vardiani, haar twee villa’s, is Eliza apetrots. Met recht, want deze prachtige villa’s zijn beide verwend met een eigen zwembad en een terras dat is overdekt met een pergola voor de nodige verkoeling. De weidse tuin en het schitterende uitzicht op het helderblauwe water van de zee geven een heerlijk gevoel van ruimte, rust en vrijheid. Geen wonder dat dit verblijf Eliza’s grote liefde is. Die week werd het ook de mijne… |
 | Maris Villas Toch handig, een auto. Tijdens mijn rit over het eiland Rhodos ben ik terecht gekomen in het stadje Lindos. Nadat ik de adembenemende Akropolis bewonderd heb, plof ik neer op een terrasje en bestel een ijskoffie. Pff, het is een warme dag vandaag. Gelukkig heb ik een plekje in de schaduw gevonden. Al gauw raak ik aan de praat met een Griekse vrouw, die aan het tafeltje naast me zit. Ze woont niet ver hier vandaan. Ze vraagt me wat ik tot nu toe van de omgeving vind. Er is altijd zon, de cultuur is interessant en de natuur is prachtig. Rhodos is één van mijn favoriete bestemmingen. Ik kom daarom ook telkens weer terug en elke keer opnieuw is het genieten! De vrouw glimlacht vriendelijk en vertelt dat ze een mooi plekje weet. Het ligt hier toevallig in de buurt. Nadat ze me uitgelegd heeft hoe ik het beste kan rijden, neem ik afscheid en ga op weg. Kort daarna loop ik door een blauw poortje en zie drie prachtige villas voor me liggen. Wauw! Dit is inderdaad een mooi plekje! De villas worden omge |
 | Aparthotel Roi Toen ik tijdens een eerdere reis in het plaatsje Assos belandde, wist ik dat ik Kefalonia's mooiste plek gevonden had. Ik was op slag verliefd op het levendige dorpje met z’n mooie baai, smalle straatjes en prachtige rotskust. Helaas was ik er maar één dag, een dag die ik beëindigde op één van de vele gezellige terrasjes met uitzicht op een fenomenale zonsondergang. Hier moest en zou ik nog eens terugkomen, beloofde ik mezelf. Je begrijpt dat m’n verwachtingen hoog gespannen waren toen ik weer voet aan wal zette op het eiland. Zou Assos echt zo mooi zijn als ik me herinnerde? Vol spanning meldde ik me bij de statige poort van Roi Apartments. Een luxe, kleinschalig appartementencomplex middenin het dorp, stijlvol in roze geschilderd en met overal weelderig bloeiende bloemen. Meteen was ik gerustgesteld door deze veelbelovende entree. En toen moest het mooiste nog komen! De ontvangst was allerhartelijkst, mijn appartement helemaal fantastisch, en overal hing de geur van bloeiende b |
 | Cressa Ghitonia Hotel & SPA Traditioneel en luxe tegelijk Ik heb iets met bergdorpjes. Lekker langzaam er door heen rijden en alles in je opnemen. Dat doe ik ook als ik in Skafa aankom. Ik ben op weg naar ‘Cressa Ghitonia’, dat ik voor dit weekje Kreta heb geboekt. De foto’s die ik heb gezien, beloven veel! Ik houd in het dorp de bordjes ‘Cressa Ghitonia’ aan, kom uit op een parkeerplaats, laat mijn auto achter en loop vervolgens door kleine, nauwe steegjes. Best romantisch dit! Dan doemt ineens een mooi complex van vijftien gerenoveerde appartementen en studio’s op. Wauw! Ze ogen authentiek en ik zie balkons en terrassen met grote terracotta potten vol kleurrijke bloemen en een kleine binnenplaats met een uitnodigend zwembad met luxe ligbedden als middelpunt. Alles is traditioneel en luxe tegelijk. Een hartelijk ‘Welcome dear, how was your trip?’ maakt duidelijk dat ik goed zit. Ik word hartelijk ontvangen door een supervriendelijke Griekse jongedame: eigenaresse Maira. Ze ontfermt zich over mijn bagage en nodigt mi |
 | Melitsina Village Hotel Van zon dagje strand krijg je behoorlijke dorst. Terwijl ik van het strand loop kijk ik rond, opzoek naar gezelligheid en drankjes. Na enkele minuten lopen zie ik een drukbezet terras tegen een heuvel liggen. Dat is een goed teken! Waar drukte is, is lekker eten en drinken! Eenmaal aangekomen zoek ik een mooi plekje uit. Ik kan vanaf hier genieten van de mooie heldere zee. Niet veel later wordt mijn bestelling, een Hai Hou Mojito, op tafel gezet. Mmm, dat ziet er verrukkelijk uit! Naast me hoor ik opeens een mannenstem zeggen: Ze zijn overheerlijk. Als je er eenmaal één op hebt, wil je niks anders meer. Hij kan het weten. Dimitri Spilioteas is de eigenaar van deze bar. Hij vertelt dat hij hier zelf al te graag komt genieten op het terras van de cocktails en de mooie omgeving. Ook het hotel, waar de bar bij hoort, is van hem. Ik vraag hem of hij toevallig nog een kamer heeft. Als de bar zo populair en gezellig is, zal het hotel zelf ook wel helemaal fantastisch zijn! Ik heb geluk, er is nog |
 | Orato Villas Vandaag ben ik met Suus op pad. Ze heeft regenachtig Nederland ingeruild voor het zonnige Griekenland. Samen met haar Griekse vriend is ze in het schattige vissersdorpje Agios Nikolaos gaan wonen. De tijd vliegt! Ze woont er alweer een jaar. Haar prachtige fotos en leuke verhalen hebben me nieuwsgierig gemaakt en ik hoefde dan ook niet lang na te denken toen ze me vroeg om gezellig langs te komen. Omdat Suus midden in een verbouwing zit, is het niet handig bij haar te logeren. Daarom heeft ze een luxe en comfortabele villa geregeld. Het is echt een droomplekje, vertelde ze me enthousiast. Daar heeft ze helemaal gelijk in. Ik heb het beste uitzicht. Elke avond kan ik vanaf mijn balkon genieten van een prachtige zonsondergang. Wat een plaatje! De naam van de villas, Orato villas, klopt helemaal. Het betekent zichtbaar. Vanaf alle 9 villas, gelegen op een berg, is werkelijk de hele omgeving zichtbaar. Suus en ik zijn inmiddels op een kustweg belandt. Ik vraag me af wat ze me gaat laten zien. Vijf minuu |
 | Appartement Aposperites Vrij als een vogel ‘Gegrild varkensvlees?’ Eigenaar George Flouris vraagt me of ik het culinaire hoogstandje van deze streek ken. Ik schud mijn hoofd. Een paar minuten geleden vond ik George achter in de tuin, druk met zijn geliefde bezigheid: zorgen voor deze fantastische plek die Aposperitis heet. Misschien is ‘tuin’ niet het goede woord, nee eerder een ‘landgoed’ met daarop schitterende guesthouses, omgeven door ruimte, fruitbomen en bloemen en die prachtige zachte stilte. ‘Hier hoef je niet zoveel’, zegt eigenaar George, ‘behalve rondkijken en ruiken. En proeven zegt hij met een lach’! George vraagt of ik trek heb, maar wacht mijn antwoord niet af, want gastvrij als hij is, gunt hij mij dat culinaire typisch Griekse hoogstandje. Ik moet en zal met hem mee. Dus zit ik even later in een Griekse taverne met dé delicatesse van Drosia: gegrild varkensvlees. En zo zittend tussen de dorpsbewoners en met de zeelucht van het eiland, kan ik niet anders zeggen: dit is een hoogstandje pur sa |
 | Hotel Belvedere Warm weerzien op Zakynthos... Hoe klein kan de wereld zijn? Of liever gezegd het Griekse Vassilikos? Als ik in het Belvedere Boutique Hotel aankom en wil inchecken, bekruipt mij een gevoel van herkenning. De receptie met frisse blauwe en witte kleuren en de warme sfeer komen mij bekend voor. Toeval? Allesbehalve, zo blijkt als eigenaresse Vicky mij hartelijk welkom heet. We kijken elkaar aan en schieten spontaan in de lach. Een minuut later halen we mooie herinneringen op aan mijn verblijf vorig jaar in Sea View Castle, een ander hotel in Vassilikos, waar Vicky ook eigenaresse van is. Voor ons is het een warm weerzien onder de Griekse zon. We kletsen er lekker op los, ik praat haar bij over mijn belevenissen in Nederland en ze is een en al oor. Een échte vriendin. Even later loop ik door het hotel op zoek naar mijn kamer en zie dat de inrichting veel weg heeft van Sea View Castle. De lounge met grote banken en heerlijke kussens, de mooie tekeningen op de muur, de elegante stoelen en de sfeervol gedek |
 | Ionian Dream Villas Weg van de massa maar toch in de buurt van de belangrijkste bezienswaardigheden, een gezellig dorpje of een fijn strand, is waar ik eigenlijk altijd voor kies op mijn reizen door Europa. Ionian Dreams Villas, op het Griekse eiland Kefalonia, is precies zo’n verblijf. De twee luxe villa’s, Nostos en Lithi, liggen op slechts 800 meter van het strand en in het authentieke dorpje Svoronata. De ideale uitvalsbasis dus om het eiland te ontdekken. Ik kwam in de ochtend aan bij de villa die ik had geboekt. Het was al behoorlijk warm en besloot eerst maar eens mijn bikini uit mijn tas te trekken voor een snelle duik in mijn eigen zwembad. Eenmaal in het koele water keek ik eens goed om me heen. En daar stond een groot en sfeervol huis, helemaal voor mij alleen, met een fijne bank en een barbecue op de veranda, omgeven door een weelderige tuin. Op dat moment nam ik me voor om die week van elke minuut te genieten. En dat was op deze heerlijke plek helemaal niet moeilijk. |
 | Hotel Elia Zelden ben ik zó in de watten gelegd als tijdens mijn weekje in het westen van Kreta. Van vrienden had ik al gehoord over deze plek: een beetje een verstopt geheim. Want het tweehonderd jaar oude hotel Elia, gelegen op een heuvel vol olijfbomen, biedt alles voor een ontspannen vakantie. Het duurde even voor ik het gevonden had -mijn kaartleeskunsten zijn niet echt om over naar huis te schrijven- maar na een eerste blik op het waanzinnige uitzicht wist ik het meteen: hier ging ik genieten. Ik was nog maar net de auto uit, of Jo stapte op me af. De medewerkster van het hotel had wel door dat ik behoorlijk oververhit was geraakt van dat geklungel met de kaart. In gebrekkig, maar toch goed verstaanbaar Engels, legde ze me uit dat hier in Hotel Elia stress taboe was. Over niets mocht ik me druk meer maken, zij zou voor me zorgen. En zo geschiedde. Een week lang heb ik niets anders gedaan dan een beetje zwemmen en zonnen, van de sauna naar de jacuzzi door naar het Turks bad, om dan maar weer een dutje te doen |